Ένα κλικ μακριά από μένα.

 Υπάρχει ένα παράξενο που αιωρείται γύρω από τις σκέψεις μου. Με τρελαίνει. Κάνει τα χείλη μου να παγώνουν, τα χέρια μου να ματώνουν, και τα χαμόγελά μου είναι όλα κενά. Με παρηγορεί όταν δεν μπορώ και με καταστρέφει όταν σηκώνομαι. Δεν πιστεύει στο πεπρωμένο, πιστεύει στην αθανασία. Είναι μια ψυχή που είναι φτιαγμένη για να ικετεύει.

Με κοιτάζει μανιωδώς από τον καθρέφτη του μπάνιου, με κυνηγάει αργά σε αυτό στο δωμάτιό μου. Ξεμένουμε από τη γλώσσα μου όταν δεν την κοιτάζω. Με απελευθερώνει από τις ηλίθιες εντάσεις που αναπληρώνω και με βοηθά να πετάω όταν σπάνε τα φτερά μου.

Είναι μια σκιά του τι ήταν, μια υποψία για το τι θα είναι. Είναι άλλη μια ζωή σε έναν ακόμα πλανήτη. Όπως όλοι, αλλά δεν είναι η οποιαδήποτε σκιά.

Εκλεκτικό. Σχεδόν χωρίς να με αγγίξεις. Οι καλύτερες μέρες είναι αυτές που δεν λάμπουν.

Πες μου για τα μάτια σου για άλλη μια φορά συντονίσε τον ηλεκτρισμό μου.

Λευκά αλλά νηφάλια τα μάτια σου, η ελαφριά μετριόφρων εξάρτησή μου, οι νεκρές ψευδαισθήσεις μέσα μου.

Και όλα αυτά ένα κλικ μακριά απο μένα...

Καταφύγιο σκέψης.

 Έχω προέλθει από την εμπειρία χιλιάδων πραγμάτων που σήμερα δεν μπορώ παρά να τα ονομάσω «αποκτημένες εμπειρίες». Έχω κουράσει απρόσμενες προδοσίες, απόλυτες φιλοδοξίες, διάφορες αποτυχίες και συμπεράσματα.

Είμαι σε θέση να αισθανθώ ότι τίποτα δεν αποδείχθηκε μάταιο, ότι αν και δεν μπορούν όλα να είναι τέλεια, αυτό δεν μου έχει αφαιρέσει το πείσμα με το οποίο αντιμετωπίζω κάθε νέα μέρα για να αρχίσω να τρέφω νέες ανησυχίες. Πέρα ​​από τη φασαρία της πόλης ή του τόπου που προστατεύει την παρουσία μου ενώ μετατρέπω τις εμπειρίες μου.-

Σήμερα! Όταν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν είναι πια εκεί, όταν υπάρχουν πολλές λέξεις που ξοδεύτηκαν, όταν τα συναισθήματα δεν είναι πια τα ίδια, όταν η θέληση πηγαίνει με ένα προβάδισμα, όταν το μόνο πράγμα που επιμένει είναι η ουσία του κενού μέσα μου εαυτού, μπορώ να ξεκαθαρίσω ότι θέλω να ξεκινήσω από την αρχή!

Και εννοώ να προχωρήσω σε νέες κατευθύνσεις, να αναγνωρίσω ότι είναι δυνατό να ζήσω χωρίς χαμένους αναστεναγμούς, να επιβεβαιώσω ότι έχω μια νέα οπτική για τα πράγματα και ότι εξακολουθούν να είναι σοφά αλλά σταθερά και καθαρά σύμφωνα με τις αισθήσεις μου. 

Μεγάλωσες, ξέρεις; Το έθεσα έτσι γιατί οι πόνοι ξεπεράστηκαν και οι ελπίδες εδραιώθηκαν, επειδή τα βήματά μου δεν βιάζονται πλέον και επειδή αυτό που μέχρι τώρα ήταν σύγχυση σήμερα είναι αυτό που θα μπορούσα να είχα αποφύγει τόσο πολύ τον πόνο.

Η μανία της αγάπης έχει ήδη καταλαγιάσει, δεν υπερασπίζομαι πλέον το απροστάτευτο, ούτε καμία εικόνα με τυφλώνει στη λογική. Δεν είμαι δεμένος με κανένα άρωμα, με καμία σιωπή, δεν θέλω να αφήσω τη μαγεία μιας καλής καρδιάς να περάσει αν και φυσικά θα είναι θέμα χρόνου.

Βρίσκοντας τον εαυτό μου απαλλαγμένο από τον δεσμό του χρόνου. Έρχομαι να βρω καταφύγιο σε αυτόν τον χώρο των γραμμάτων, έρχομαι με μια καθαρή ανάμνηση και μένω για να απορροφήσω τις εγγράμματες συναναστροφές και την κοινή νοσταλγία που, όπως κοιτάζω και ζω τη ζωή από μπροστά και ανοίγω την καρδιά μου !!!