Τετάρτη 11 Μαρτίου 2015

Αγάπη...

Αγάπη...


 Είναι δυνατόν να αγαπάς χωρίς μέτρο, να αγαπάς από τα βάθη της ψυχής και ακόμη και το βαθύτερο μέρος του να είσαι να αγαπάς με απόλυτη παράδοση.


Είναι δυνατόν να αγαπήσετε με βεβαιότητα και με καρδιά επιμένοντας στην προσπάθεια και την αγκύρωση του αισθήματος των παλμών που γεννιούνται από το συναίσθημα σε μια άλλη ζωή.


Είναι δυνατόν να αγαπάς χωρίς να χρειάζεται να πεις μια λέξη, με την ικανότητα για ευγενείς σκέψεις και την πεποίθηση μιας καλπάζουσας αγάπης για τη συναισθηματική σοφία.

Είναι η αγάπη που κυριεύει τα όνειρα και ενσωματώνεται στο δέρμα μεταμφιεσμένη σε χάδια.

Η αιχμάλωτη ψευδαίσθηση που μπορεί να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο είναι η αγάπη.


Η αγάπη είναι αυτό το μοναδικό και μοναδικό συναίσθημα που κόβει μια ανάσα, είναι εκείνη η μεσημεριανή μοναξιά που τρικλίζει ένα όνομα χωρίς να το ξεχνά, στη μνήμη των χρόνων.


Η αγάπη είναι ότι ακόμη και πέρα ​​από κάθε πράγμα ή στιγμή. Υπερβαίνει του νοητού κινείται σε άλλες σφαίρες από καρδιά σε καρδιά !!!

Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2015

Αξιοπρέπεια.

 Αξιοπρέπεια.


Αν έχω μάθει κάτι από τότε που ήξερα τι είναι πραγματικά ο πόνος, ο θυμός, η ταλαιπωρία και η θλίψη, είναι ότι αν και είναι αλήθεια, είναι αξιοθρήνητα πράγματα στη ζωή, πολλές φορές είναι επίσης απαραίτητα για να μας επιτρέψουν να μεγαλώσουμε αυτή τη συνεχή αναζήτηση για την εσωτερική μας ύπαρξη. Υπάρχει η δυνατότητα επιβίωσης αφήνοντας τη μαγική ροή να προσφέρεται από τις δυνάμεις που πολλές φορές σαν πανοπλία μας σώζουν από την άβυσσο.-


Δεν θυμόμουν πότε σταμάτησα να μετράω τις φορές που είχα μαζέψει τα κομμάτια της ύπαρξής μου μετά από πολλές φορές που ένιωσα ότι καταστράφηκα, αλλά σαν τι πεισματάρα και επίμονη ψυχή και δομημένη διαύγεια, όταν πήρα τα ηνία πάλι αποφάσισα να τα κολλήσω με την καλύτερη κόλλα που ονομάζεται "Αξιοπρέπεια" . Είναι εκείνη τη στιγμή ακριβώς που δεν έχουν μείνει δάκρυα για να χυθούν, ούτε αναπνοή, ούτε όταν σηκώνεσαι, αναπνέεις και η ανάληψη είναι απαραίτητη και ακόμη πιο πολύτιμη, γιατί είναι η αρχή της αναγνώρισης ότι στη συνέχεια, με βάση πολλά από αυτά, είναι δυνατό να καταλάβουμε τι είναι πραγματικά να ζεις!


Σήμερα λοιπόν, θέλω να είμαι ευτυχισμένος με όλες μου τις δυνάμεις, θέλω να αγαπώ αυτούς που με αγαπούν με ακόμα μεγαλύτερη ειλικρίνεια, χωρίς να φοβάμαι ότι θα ξαναπέσω, χωρίς να φοβάμαι ότι θα κοροϊδέψουν την αγάπη μου. Για αυτό, απλώς προσπαθώ, προχωράω, νιώθω και αποδεικνύομαι. Θα ενθαρρυνθώ να συναντήσω περισσότερους ανθρώπους, να μοιραστώ το χαμόγελό μου με άλλους, να δώσω τα λόγια μου με στοργή και να αφιερώσω τις σκέψεις μου σε ποιόν ξέρει αν υπάρχει κάποιος. Θα μάθω να ζω με το παρελθόν, να κάνω την υψηλότερη πτήση με όλο και περισσότερο άγχος και να εκπληρώσω ξανά τα όνειρά μου, παρόλο που γι αυτό έμεινα χωρίς τίποτα!


Και για να μάθουμε να ζούμε, πρέπει να σπάσουμε όνειρα και ψευδαισθήσεις.


Αν εσείς που διαβάζετε αισθανθήκατε ότι έχετε ζήσει κάτι παρόμοιο, προχωρήστε! Γνωρίζετε ήδη ότι πλαστογράφοι ψευδαισθήσεων υπάρχουν παντού, ότι γενναίοι άνθρωποι σαν εσάς που πολεμούν με όπλα πίστης μπαίνουν στο δρόμο σας και ότι αν γελάτε με τις εμπειρίες που τόσες φορές φαίνονται πάρα πολλές, είναι μόνο στο παρελθόν ένα ανέκδοτο!


Ο χρόνος για διασκέδαση σήμερα, ο χρόνος για να ζεις με χαρά είναι κάθε δευτερόλεπτο, οι περιπτώσεις ελπίδας εξαρτώνται από τον καθένα και το άτομο που αγαπάς μπορεί να είναι οπουδήποτε. Ποτέ μην αφήσεις το βλέμμα σου να σκοτεινιάσει, φωτίστε μαζί του το μονοπάτι εκείνου που δεν φαντάζεστε ότι περιμένει να σας δει να φτάσετε.


Ας μην χάνουμε τις ευκαιρίες, γιατί η μέρα που θα ανακαλύψεις ότι όλα όσα έχεις ζήσει σε κάνει αυτό που είσαι, σε μεγαλώνει μπροστά σε πολλούς και σε κάνει κάποιον με θάρρος. θα είναι η μέρα που θα πιστέψεις και γνωρίσεις ξανά τον εαυτό σου .-


Λαχτάρα για ένα αύριο...

Λαχτάρα για ένα αύριο...


 Θα μου άρεσε να μπορούσα να δώσω ένα απόγευμα συνενοχής και στη μέση αυτού του ηλιοβασιλέματος να μοιραστώ έντονα βλέμματα που θα ήθελα να κρατήσω όταν με επισκέπτεται η μοναξιά. Μπαίνω στον πειρασμό να εγκαταλείψω την εσωτερική λάμψη της φωτιάς που συνυπάρχει μέσα μου και ομοίως θα ήθελα να είμαι δεμένος στην αγκαλιά μιας αδύναμης και αισθησιακής ψυχής που μπορεί να τραβήξει την προσοχή μου και να με φιμώσει με φιλιά.


Το βράδυ θα ήθελα να δω τα αστέρια και το φεγγάρι κρυμμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να μην παρεμβαίνει στο φλερτ δύο ψυχών που χρειάζονται ο ένας τον άλλον περισσότερο από τον ίδιο αέρα και ακριβώς όπως η νεροποντή θα ήθελε να βρέξει το λεπτό σώμα τους, έτσι ώστε να γλιστρήσουμε ενώ είμαστε ενωμένοι, θα βρούμε δέρμα με δέρμα.


Κάθε στιγμή θα ήταν υπέροχο να παρασύρω και να ευχαριστήσω ένα ένα τα χρόνια μιας ζωής, αγκιστρώνοντας τις άκρες των δακτύλων μου στη ψυχική ζεστασιά, που η κατανόηση με οδηγεί στο πόσο απίστευτο είναι να ζεις τις μέρες κρατώντας ένα αγαπημένο χέρι.



 Ο άνεμος ας μιλήσει για ευημερία και ελευθερία.