Αφήνω τα πάθη που διέπουν τις στιγμές της ζωής μου, μερικές φορές περιχαρακώνομαι πίσω από τον τοίχο όπου έχω βάλει πολλές φορές την πλάτη μου και κρύβομαι διάχυτος στο κρεβάτι μου για να μην αντικρίσω τον κόσμο από τον οποίο πολλές φορές ήθελα να ρίξω τον εαυτό μου τρέχοντας.
Αυτοσχεδιάζω νέες αναμνήσεις στις ήσυχες στιγμές μου, αναδεικνύω τις συνθήκες μου κάπως πιο υποφερτές από όλα όσα μέχρι πριν υπήρχαν σήμερα θα πίστευα ότι ήταν εφικτό και χωρίς αμφιβολία αφιερώνω τις ώρες μου σε βάθη εκκρεμότητος ενδοσκόπησης που έχουν θέση στην καθημερινή ζωή μου.
Το βλέμμα μου έχει τοπία που συνιστούν να μοιραστούν, παρέα με μια υπέροχη μουσική υπόκρουση που καλύπτει τις επιθυμίες ενός άλλου που θέλει να μάθει τι κοιτάζω απλά.
Τα χείλη μου κρατούν πλατιά και μικρά λόγια που, για να ειπωθούν σε λιτό δευτερόλεπτο, μπορούν να ειπωθούν και να ακουστούν ταυτόχρονα. Ίσως σε ένα από τα βράδια μου ή ίσως στο κλείσιμο ενός ματιού το πρωί.
Με κατακλύζουν ευνοϊκές περιπτώσεις ενδιαφέρουσας αγρυπνίας και ξεκούρασης σε ευχάριστες συνθήκες που συνοδεύονται από τη ζεστασιά ενός συνοδευτικού καφέ.
Αντικαθιστώ σήμερα, κάτω από τη μαγεία τόσων καινοτομιών, τη μελαγχολία που κατέστρεψε τις αισθήσεις μου.
Ξυπόλυτος συνδέομαι με την αθώα φύση, αναστενάζω βαθιά και ανακαλύπτω ότι δεν πονάει πια, ο χρόνος είναι ήδη σύμμαχος και τα πουλιά πάνω από τον ουρανό, όπως τα αξιοζήλευτα όντα αντικρίζουν το αεράκι και χτυπούν τον άνεμο.
Έχοντας καταφέρει να καινοτομήσω το όνειρο, έχοντας αναδιαρθρώσει τα κριτήρια και γνωρίζω καλά ότι ο δρόμος της επιθυμίας έχει ξαναρχίσει. Είναι η πρόοδος που με οδηγεί να ρίξω τις εικασίες που έχουν ήδη φύγει, εκείνου του σκοτεινού ουρανού που δεν επέστρεψε, όλων που πριν, θα μου χτυπούσε την πόρτα με αισθήματα φόβου και κόμπλεξ.
Οι ακάλυπτες ομιλίες μου αυτή τη στιγμή είναι με την ευγένεια της σιωπής. Καταφεύγω ταπεινά ένα συνηθισμένο απόγευμα κάτω από τη σκιά ενός γέρικου δέντρου. Ομολογώ τις προκλήσεις μου και επαναστατώ ενάντια σε αυτό που μου κάνει θλίψη!
Σήμερα τα βήματα αφήνουν ίχνη, που αν και κανείς δεν ακολουθεί αφήνουν το πέρασμα της ψυχής μου!