Σάββατο 3 Απριλίου 2021

Νύχτα...

Νύχτα.


 Μια ολόκληρη ζωή συνοδεύοντας τις εμπειρίες μου, λαμβάνοντας υπόψη ότι από το χέρι κάθε λυκόφωτος βγαίνει το φεγγάρι και μια συλλογή από αστέρια που κοσμούν και φωτίζουν τα πάντα ενισχύοντας έτσι αυτή την κουβέρτα του ουρανού όπου το να τυλίγεσαι μόνος σου είναι μια σαγηνευτική στιγμή, μια ουτοπία.


Με τη νύχτα έρχονται ανεξίτηλες στιγμές, έντονες συναντήσεις και μυθιστορηματικά προφίλ που καλούν τη νοσταλγία. Έχω μοιραστεί τόσα επιχειρήματα μαζί της και ήταν η ίδια που παρηγόρησε τις στιγμές των παραπόνων μου με αυτή τη λεπτότητα που διαπερνά κάθε τοίχο και γλιστράει από κάθε ρωγμή.


Υπάρχουν εκείνες οι νύχτες της ανοησίας, της συνένοχης διεκδίκησης, εκείνων των άλλων και των δικών τους. Υπάρχουν εκείνες οι νύχτες που στον ουρανό κάνουν το σκοτάδι τους να ακτινοβολεί, νύχτες αφύπνισης και νύχτες φρενίτιδας στριμωγμένες στη μέση των σεντονιών και άφθαρτοι αναστεναγμοί.


Η γεύση εκείνων των βραδιών που ονειρευόμασταν από πολύ αναμενόμενες εποχές, εκείνων των βραδιών που ανατρέπουν τα βάσανα και με γενναιόδωρες λάμψεις επιτρέπουν τη γλυκιά βεβαιότητα ότι μια ψυχή μπορεί να γεννηθεί.


Η νύχτα και εγώ! Έχουμε ολοκληρώσει τόσες πολλές μοναχικές συζητήσεις για να αναζητήσουμε νέες επιθυμίες, μετατρέψαμε την αναμονή όλων στο τέλος κάθε περιοδείας σε ένα τοπίο, μοιραστήκαμε μελωδίες ανέμου και τραγουδήσαμε χαμηλούς ψίθυρους που δεν παρεμβαίνουν προηγούμενες ζωές.


Η νύχτα και εγώ! Έχουμε αντλήσει τη σοφία των φιλιών, μερικές φορές έχουμε συνωμοτήσει για να κλείσουμε τα μάτια κάποιου και να μην αφήσουμε το μυστήριό του να φανεί τελειωμένο, αποκαλύψαμε τη δύναμη της συνείδησης.