Οραματίζομαι πώς μεγαλώνεις απολαμβάνω στην καθημερινή ζωή των ημερών μας πώς η ψυχή σου αλλάζει από παιδί σε νεαρό στην εφηβεία, με παρηγορεί να μας βλέπει να ψάχνουμε τα μάτια μας και ακόμη περισσότερο με κάνει περήφανος που με γεμίζεις χαρά εν μέσω των νέων σου εφευρέσεων που σε οδηγούν να πετάς ψηλά. τόσο ψηλά όσο δεν φανταζόμουν να πετάξεις.
Σε συνοδεύω στο χρόνο που μας δίνει η ζωή, μας ενώνει για να εμπνευστούμε από την αγάπη που μας γεννήθηκε, χωρίς φόβο τρέφουμε τη συμβιβασμένη μας συμμαχία κάθε αυγή πριν από τον ανατέλλοντα ήλιο κάθε επόμενης ημέρας. Έχουμε ρίζες βυθισμένες και ριζωμένες από τα βάθη της ύπαρξής μας και είναι αυτό που μας κάνει να αγαπάμε ο ένας τον άλλον.
Έχω νιώσει ότι δεν είμαι ικανοποιημένος με το να βλέπω την πρόοδό σου, θέλω να βάλω τα μάτια μου στην ύπαρξή σου, να σε αγκαλιάσω σφιχτά ενώ κοιμάσαι ή απλά να σπάσω τους χώρους που είναι στολισμένοι με τη σιλουέτα σου να γίνεται ψηλότερη και παχύτερη. Είσαι ο άνεμος ανάμεσα στα κλαδιά της άνοιξης μου μέσα στο σπίτι.
Σταμάτησες να είσαι ένα ανέφικτο όνειρο, αγαπημένος μου θησαυρός, αφού ήρθες να εδραιώσεις τον διαφορετικό μου κόσμο και μου έκλεψες την καρδιά με ευγενή συναισθήματα από την αρχή της συνάντησής μας.
Η αγάπη σου με κάνει να ζω. Το να βλέπεις το πρόσωπό σου τόσο κοντά μου είναι αυτό που μου δίνει το κουράγιο να συνεχίσω να ανακαλύπτω την ελπίδα που μου δόθηκε με το να μπορώ να βρίσκομαι στα καλά και τα άσχημα πράγματα που έπρεπε να ξεπεράσεις.