Όταν με κοίταξαν τα μάτια σου, έκανα ό,τι φοβόμουν. Δες μέσα από το δικά μου. Ένιωσα τόσο διαφανής. Ένιωσα σαν μια άυλη ύλη.
Είμαι σαν ένα παιδί που παίζει με το πεπρωμένο τουν. Δεν με νοιάζει να πεθάνω γιατί δεν πιστεύω καν στο παρόν, νομίζω ότι δεν υπάρχει τίποτα και δεν με νοιάζει να σταματήσω να σκέφτομαι.
Προσευχήσου για μένα που το χρειάζομαι. Προσευχήσου για την ψυχή μου, καθώς είμαι πολύ ηλίθιος για να το κάνω. Και είναι ότι ενώ οι ώρες περνούν στο ρολόι μου το χέρι των δευτερολέπτων εξακολουθεί να μην λειτουργεί. Ότι είμαι αυτός που είμαι μόνο εξαιτίας αυτού που δεν είμαι και αυτό με κάνει να νιώθω τόσο άχρηστος. Είναι σαν να είναι όλα μάταια, όλοι θα ανακαλύψουν αυτό που δεν θέλω να ανακαλύψουν επειδή βλέπουν αυτό που τους αφήνω να δουν.
Δεν πρέπει να σε αφήσει να κοιτάξεις. Πρέπει να κλείνεις τα μάτια σου όταν είσαι μαζί μου. Είναι ότι δεν ξέρω πώς να το κάνω πια για να κρατήσω λίγο τον εαυτό μου για τον εαυτό μου. Σταμάτα να με καταναλώνεις.